In Memoriam: Albert Buma Koude rillingen en kippenvel zijn mijn eerste reactie als ik afgelopen donderdagavond gebeld wordt en ik te horen krijg dat Albert is overleden. De verbijstering is nog groter als de beller verteld dat Albert zelf besloten heeft om zijn leven te beëindigen. De reacties van bestuursleden en andere leden die ik heb gesproken zijn hetzelfde: ongeloof en verbijstering dat Albert er niet meer is. Albert die bekend staat als de smaakmaker binnen het WTC-peloton. Met Albert op pad betekent dat er iets te beleven valt tijdens het fietsen, tijdens het koffiedrinken en voor en na de rit. Zestien jaar lid van de WTC is zestien jaar anekdotes. Daarmee kun je een boek vullen. Variërend van je ATB compleet met fietsendrager en al verliezen en dit pas bij thuiskomst bemerken; een toertocht rijden op slippers omdat de wielerschoenen thuis staan; een zondagsrit voorrijden en op ongeveer op de helft van de rit meedelen dat de nood wel erg hoog is. Bij een woning aangaan en enkele minuten later terugkomen met de mededeling dat er hier ook wel koffie gedronken kan worden, waarop iedereen hem verbaasd aankijkt. Inderdaad de koffie is klaar compleet met koek. Wildvreemde mensen die koffie zetten en voor koek zorgen voor een aantal toerfietsers. Wie regelt dat? Uiteraard valt hij na een tijdje door de mand: de “wildvreemde mensen” zijn een zwager en schoonzus. Als penningmeester in het bestuur de echte boekhouder tot waanzin drijvend. 10 euro verschil in de boeken is in de marge en het praten niet waard. Dat pas je gewoon bij uit eigen zak. Penningmeester zijn is niet zijn ding. Doener, zo van: “doen we even” is zijn stijl. Koffie, soep en broodjes bij de openingstocht van het ATB-seizoen aan de Langewijk. Zijn fiets is beroemd; krakend, een slag in het wiel, vuil, het maakt hem niet uit. Albert fietst erop en hoort het commentaar aan en weerlegt het. De fiets overwintert onder het hooi, zodat hij niet snel even misbruikt kan worden door de kinderen om naar de bus te fietsen of een boodschap te doen. Na de winter lucht in de banden en het stof eraf blazen en fietsen. Fietsen in Thailand, Vietnam of langs de Elbe, alleen of met Lidy, verslag doen in De Krant van zijn/hun belevenissen tijdens de reis. Trots vertellen dat je ter gelegenheid van het 25-jarig huwelijk een reis met Lidy en de kinderen naar Zuid-Afrika gaat maken. Na de reis vertellen van de belevenissen tijdens de reis, zoals afgelopen dinsdag tijdens de training. Aan het eind van de trainingsrit bij je huis aan de Langewijk langskomend afscheid nemen en bedanken voor de rit. Dan twee dagen later een telefoontje met de mededeling dat Albert overleden is. Vragen, veel vragen bij ons, maar zeker bij Lidy, de kinderen en overige familie. Voor hen een zeer moeilijke tijd waarin we hen alleen maar sterkte kunnen wensen. De WTC heeft een markant lid verloren, die behalve actief fietser een smaakmaker was die we niet kunnen missen. Helaas, we moeten hem missen. Namens het bestuur, Henk van der Meij